«لغت نامه دهخدا»
[اَ رَ می ی] (ص نسبی) سمعانی آرد: الاَذرمی بمدالالف و فتح الدال المعجمه و سکون الراء و فی آخرها المیم هذه النسبه الی اذرم و ظنی انها من قری اذنه بلده من الثغر، منها ابوعبدالرحمن عبدالله بن محمد بن اسحق الاذرمی. (انساب ص 14). و بقول یاقوت وی در این قول سه خطا کرده است. رجوع به اذرمه شود.