«لغت نامه دهخدا»
[اَذْ ءِ یَ مَ] (اِخ) نام منزلتی در یمن دون تبابعه، و جمع آن ذَوون و اذواء است از آنرو که لقب ایشان مبدو به ذو باشد چون: ذوالمنار و ذوالاعواد و ذویزن و ذوجدن و ذونواس و ذوانواح.