ارابه چی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ را / اَرْ را بَ / بِ] (ص مرکب، اِ مرکب) رانندهء ارابه. ارابه ران. هادی گردونه:
هرجا مه ارابه چی من کند گذر
همچون ارابه در پی اسپش دوم بسر.
سیفی (آنندراج).