اراسم

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) یا الم (سن...)(2) اسقف فُرمی، قرب گائِت در ایتالیا، بمائهء پنجم میلادی. لمباردهای طرفدار آریوس ویرا با شکنجه های صعب بکشتند. ذکران وی در دوم ژوئن است.
(1) - erasme.
(2) - Elme.