اراطس

«لغت نامه دهخدا»

[اِ طُ] (اِخ)(1) اِراطُسْتانِس. اِراطُسْنِس. منجم و عالم ریاضی یونانی (276 - 194 ق. م.). وی در شهری از شهرهای افریقا متولد شد و در اسکندریه و اثینه اخذ علم کرد و اوست که در سال 250 ق. م. میل کلی را 23 درجه و 46 دقیقه استخراج کرد و فاصلهء زمین را از آفتاب و ابعاد و قوس یک درجهء نصف النهار زمین را معین کرد. جالینوس از رصد وی نقل کند. وی بهشتادسالگی خود را بگرسنگی بکشت:... او را مسلسله خوانند اَی بزنجیر بسته. و او چون زنی است ایستاده... اراطس آنک این صورتها را کرده است، این زنجیر به دو دست او همی درکند، تا چون آویخته ای باشد بدان. (التفهیم ص93). والدلیل علیه ما ذکره جالینوس فی کتاب البرهان من رصد اراطستانس.. (کتاب الجماهر فی معرفه الجواهر للبیرونی چ حیدرآباد دکن بسال 1300 ه . ق.).
(1) - Eratosthenes. eratosthene.