اراکه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ] (اِخ) الثقفی. شاعری است و او را مرثیه ایست عمروبن اراکه را و این ابیات از آنست:
لعمری لئن اتبعت عینک ما مضی
به الدهر او ساق الحمام الی القبر
لتستنفدن ماءالشئون بأسره
و ان کنت تمریهن من ثبج البحر
تبین فان کان البکا رد هالکا
علی احد فاجهد بکاک علی عمرو
فلاتبک میتاً بعد موت اَحِبَّهٍ
علی و عباس و آل ابی بکر.
(عقدالفرید چ محمد سعید العریان ج3 ص251 و 252).