«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع اِ) تخت مرده یا تابوت آن. جنازهء چوبین. جنازه. (مهذب الاسماء). || شمشیر. || جایباش وحوش. خانهء جانور وحشی. کناس الوحش. (تاج العروس). || شاهُ اِرانٍ؛ گاو نر. و سید مرتضی بلگرامی در اینجا صفت وحشی بر گاو افزوده است و جای دیگر نیافتیم. || (اِخ) موضع ینسب الیه البقر. (تاج العروس). جائی که گاوان را بدان نسبت کنند. موضعیست که نسبت کرده میشود بسوی آن گاوان. (منتهی الارب).