ارباغ.(1)

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) گذاشتن شتران را تا به وقت و بی وقت آب خورند. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || خانه کردن شیطان در دلها: اِنَّ الشیطان قد أربغ فی قلوبکم و عشّش؛ ای أقام علی فسادٍ. (از اقرب الموارد).
(1) - در جدول تکملهء اقرب الموارد، صحیح آن «ارباع» با عین مهمله دانسته شده.