اربع

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بَ] (ع عدد، ص، اِ) چهار. اربعه. || چهارگانه.
- امهات اربع.؛ رجوع به امهات شود.
- تسبیحات اربع.؛ رجوع به تسبیحات شود.
- جنات اربع.؛ رجوع به جنات شود.
- جهات اربع.؛ رجوع به جهات شود.
- دوال اربع.؛ رجوع به دوال شود.
- طبایع اربع.؛ رجوع به طبایع شود.
- علل اربع.؛ رجوع به علل شود.
- فضائل اربع.؛ رجوع به فضائل شود.
- مکنونات اربع.؛ رجوع به مکنونات شود.
- نِسَب اربع.؛ رجوع به نِسَب شود.
|| چهار زن.