«لغت نامه دهخدا»
[اَ کُ اَ] (اِخ)(1) (ظاهراً مصحف اردکان) مرکز هراتی ها که بزمان اسکندر شوریده و در آن موضع مجتمع شدند. (ایران باستان ص1654). (1) - Artacoan.
