ارتکان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (اِ) بلغت فارسی سنگ ریزه های سبکی است زردرنگ و کوچک. محرق او لطیف و طلاء او با آب گشنیز و مانند او جهت اورام حاره و با محللات جهت بردن گوشت زیاده و با قیروطی(1) جهت رویانیدن گوشت و با مدرّات جهت ریزانیدن حصاه نافع است و اجتناب از خوردن او اولی است. (تحفهء حکیم مؤمن). اُخرا(2). ارتکین. و رجوع بترجمهء ابن بیطار (لکلرک) ج1 ص49 شود.
(1) - Cerate.
(2) - Ocre (Oxra).