ارته خشتر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ شَ رَ] (اِخ)(1) ارته خشثر. نام اردشیر به زبان پارسی باستان در کتیبه های هخامنشی. رجوع به اردشیر... و ایران باستان ص907 و 991 و 1164 و 2626 و 2627 شود.
(1) - Artakhshathra.