ارجوانی

«لغت نامه دهخدا»

[اُ جُ نی ی] (معرب، ص نسبی)منسوب به ارجوان. ارغوانی. به رنگ ارغوان. سرخی که بسیاهی زَند. || ارغوانی. نوعی است از یاقوت و آن دون بهرمانی است در جودت.
-اَحمر اُرجُوانی؛ سخت سرخ. (منتهی الارب). سُرخی سُرخ.
-ثوب ارجوانی؛ جامه ای به رنگ ارغوانی: و انه اذا بولغ فی نعت حمره الثوب قیل ثوب ارجوانی و ثوب بهرمانی. (الجماهر بیرونی ص 37).