«لغت نامه دهخدا»
[اُ رَ کَ] (اِخ) دو کوهست که هر یک از آن دو را اُریکه گویند، در جنب جبال سود، از آن ابی بکربن کلاب و در آنجا چاهها باشد. (معجم البلدان).