اریم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) کسی. شخصی. احدی. || اثری. نشانی: ما به اریمٌ؛ نیست در آن کسی و نه نشانی و نه اثری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر