اسکیث

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ)(1) قومی باستانی که داریوش در کتیبهء بیستون آنرا بنام سکه(2) یاد می کند و سه قبیلهء آنرا نام می برد. (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ص242). و رجوع به سکا و سکه شود.
(1) - Skyth (Scyth).
(2) - Saka.