اسلام

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِخ) پیرعلی بادک.(1) از امرای بزرگ اطراف همدان بود. بگریخت و بشیراز آمد، شاه شجاع او را تربیت کرد و طبل و علم و لشکر و اسباب داد و بشوشتر فرستاد و فتح کرد و نوکری اسلام نام را آنجا بنشاند و خود ببغداد رفت. (تاریخ گزیده چ لندن ج1 ص721). و رجوع بتاریخ عصر حافظ تألیف غنی ج1 ص305، 308 و 449 شود.
(1) - یا بارک. (تاریخ عصر حافظ تألیف غنی ج1 ص305).