اسلامیان

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِ مرکب) جِ اسلامی (بسیاق فارسی). مسلمانان :
مرا اسلامیان چون داد ندْهند
شوم برگردم از اسلام؟ حاشا.خاقانی.
تحفهء اسلامیان دعاست که یارب
خسرو اسلام شهریار بماناد.خاقانی.
فرمانده اسلامیان دارای دوران اخستان
عادلتر بهرامیان پرویز ایران اخستان.
خاقانی.