«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (اِخ) ابن سهل بن اسلم بن زیادبن حبیب رزاز، معروف به نحشل واسطی و مکنی به ابوالحسن. حافظ سلفی در سؤالاتی که از خمیس حوزی کرده آرد: اسلم منسوب است به «محله الرزازین»، و آن محلهء سفلی است به واسط، و مسجد و خانهء وی بدانجا بود، او مردی ثقهء و امام است... جد مادری او ابومحمد وهب بن بقیه است که وی را وهبان نیز گویند. نحشل تاریخ واسط را گرد آورد و نامهای اهل آن را ضبط و طبقات آنان را مرتب کرد. در حفظ و اتقان کس را بر او مزید نبود و در حدود سال 288 ه . ق. وفات کرد. ابوبکر محمد بن عثمان بن سمعان معدل که در حفظ و اتقان مانند او، و در بیشتر شیوخ وی شریک او بود، و پیش از سنهء330 وفات کرده است، تاریخ اسلم را از او روایت کرده. (معجم الادبا چ مارگلیوث ج2 ص256).