«لغت نامه دهخدا»
[اَ لَ] (اِخ) (مولوی) محمد. خلف ارشد شیخ غلامحسن بلگرامی است و در عربی و فارسی از علمای نامی. گویند حافظه اش آنقدر قوی بود که بسماعت یکباره صد شعر را حفظ میکرد. در علم ادب عموماً و علم خلاف خصوصاً بهرهء وافی داشت و نظم و نثر عربی و فارسی را بکمال فصاحت و بلاغت مینگاشت. چندی در مدرسهء دارالاماره کلکته ملازم بود سپس عزلت گزید. او راست: دادیم دل ز دست و خریدیم داغ عشق بهر شراره لعل بدخشان فروختیم. (صبح گلشن ص3).