اسلینغن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ غِ] (اِخ)(1) اسلینگن. نام شهر مستحکمی است در خطهء وورتمبرک (آلمان) در کنار نِکار، دارای 40000 سکنه و مصنوعات متعلق بمعادن و شرابهای ممتاز و کارد و چاقوسازی.
(1) - Esslingen.