اسماعیل

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ) ابن محمد بن اسماعیل بن صالح بن عبدالرحمن الصفار مکنی به ابوعلی (247-341 ه . ق.). عالم نحو و غریب اللغه. از مردم بغداد. او را شعریست. (اعلام زرکلی ج 1 ص 112). و رجوع به صفار... و معجم الادباء چ مارگلیوث ج 2 ص 354 شود.