«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (اِخ) حافظ. یکی از وزرای دورهء سلطان سلیم خان ثالث. وی از مردم استانبول و پسر یکی از اعضای دولت بود. مولد وی سال 1171 ه . ق. است. وی بتحصیل پرداخت و قرآن را تماماً حفظ کرد و در زمرهء اعضای دولت درآمد و بشغل پدر راغب گردید، پس متصدی وظایفی چند مانند پیشکاری رئیس ینی چریان و باغبانباشی همایونی و نظائر اینها گردید و در خلال این احوال مظهر لطف و توجه همایونی شد و در سنهء 1219 به رتبهء وزارت بمنصب کاپیتن دریایی نایل گشت و پس از چهار پنج ماه در سال 1220 مسند صدارت عظمی را اشغال کرد. وزیری باتدبیر و خردمند بود ولی از نشأه الطاف و عنایات همایونی مست و مغرور گشت و بدفع بعض اکابر که رقیب خود می پنداشت کوشید اما از عهدهء کار نمیتوانست برآید، پس بترتیب فتنه و آشوب متوسل شد ولی باز بکام دل نرسید، تا در سال 1221 معزول و به پروسه تبعید شد لکن بعد از سکون و آرامش سلطان مصطفی خان منصب وزارت را مجدداً بوی داد و او را بمحافظت بغاز سفید موظف و معین کرد، او یکی دو ماه در این مقام بود و درگذشت. (قاموس الاعلام ترکی).