اسموکینگ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ مُ] (انگلیسی، اِ)(1) (مخفف اسموکینگ جاکت(2)، جامهء تدخین) نیم تنه ای از ماهوت سیاه، پیش باز، که ممکن است دارای جیب یا بدون جیب باشد، و آنرا در شب نشینی ها پوشند.
(1) - Smoking.
(2) - Smoking-Jacket.