اسنابروک

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) شهری به پروس در 130 هزارگزی مغرب هانُور، در شمال مونستِر، دارای 90000 سکنه، استخراج فلزات. اِوِک نشین. قسمتی از سکنه کاتولیک و بخشی دیگر پرتستان میباشند. اراضی آن چندان حاصلخیز نیست.
(1) - Osnabruck.