اسودالعین

«لغت نامه دهخدا»

[اَ وَ دُلْ عَ] (اِخ) کوهی است به نجد مشرف بر راه بصره بمکه. قالی از ابن درید از ابی عثمان انشاد کرده:
اذاما فقدتم اسودالعین کنتم
کراماً و انتم ما اقام ألائِمُ.
یاقوت گوید: و الجبل لایغیب. یقول فانتم لئام ابداً. (معجم البلدان) (تاج العروس).