اسورکر

«لغت نامه دهخدا»

[اِ وِ کِ] (اِخ) نام دو تن از سلاطین سوئد. اولی از سنهء 1129 م. تا سال 1155 حکمرانی داشت. جلوس این پادشاه با انقراض سلالهء لوروبروگ مصادف بود و در این زمان سلسلهء جدیدی تأسیس شد و این سلسله تا سنهء 1259 م. ادامه یافت. اِسورکِر دوّم. از تاریخ 1199 م. تا سال 1210 فرمانفرمایی داشت، بعد اریک دهم جانشین وی شد.