اسویابرگ

«لغت نامه دهخدا»

[اِسْ بُ] (اِخ)(1) قصبه و لنگرگاه مستحکمی در خطهء فنلاند، در اندرون خلیج فنلاند و از 7 جزیره مرکب است. استحکامات متین، سربازخانه ها و کارخانه های توپ سازی دارد. در 1749 م. فردریک پادشاه سوئد این قصبه را بنا کرده و در تاریخ 1808 روسیه آنرا ضبط کرد و در اثنای محاربهء کریمه کاروان کشتی های جنگی انگلیس و فرانسه این محل را بتوپ بستند.
(1) - Sveaborg.