اسیان

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) شاعری اساطیری از اهالی اسکاتلند، در مائهء سوم میلادی، پسر فن گال، پادشاه مُروِن. گویند در محاربهء با رومیان شرکت داشته و دچار بلایا و مصائب گردیده و چشمش نابینا شده است و در هنگام پیری در کوههای اسکاتلند انزوا اختیار کرده و به تغنی اشعاری که دربارهء محاربهء با رومیان سروده بود تسلی می یافت. ماک فِرسُ به نام وی در 1760 م. مجموعه ای از اشعار را منتشر کرد.
(1) - Ossian.