اسیرخانه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ / نِ] (اِ مرکب) زندان خانه. اسیرجای :
تا در اسیرخانهء آن زلف بود غیر
من در شکنجه بودم و او در عذاب بود.
محتشم کاشانی.