«لغت نامه دهخدا»
[هِ] (اِخ) ابن معاویه، مکنی به ابوعبدالله. از اهل کوفه و نابینا بود. او را در نحو کتبی است از جمله: الحدود المختصر، القیاس. وفات او را به سال 209 ه . ق. نوشته اند. (از اعلام زرکلی).