هشت منظر

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ ظَ] (اِخ) به معنی هشت مرعی است که هشت بهشت باشد. (برهان) :
یک دو شد از سه حرفش، چاراصل و پنج شعبه
شش وز و هفت خسرو، نُه قصر و هشت منظر.
خاقانی.
|| هشت فلک را نیز گویند که فلک البروج و فلک زحل و فلک مشتری و فلک مریخ و فلک آفتاب و فلک زهره و فلک عطارد و فلک قمر باشد. (برهان).