هش زدای

«لغت نامه دهخدا»

[هُ زَ / زِ / زُ] (نف مرکب)آنچه هوش و عقل را زایل کند. || (اِ مرکب) به معنی شراب است که هوش را میزداید و زایل مینماید. (انجمن آرا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر