«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) آنکه از سؤال خواهندگان خوش و شاد گردد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به هش بش شود. || مرد سست اندام و نرم. (از اقرب الموارد). هشیم. || سست و نرم از هر چیز. (از اقرب الموارد).