«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع مص) باریدن آسمان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || به رفتار فسرده دلان رفتن. (منتهی الارب). || به سخن درآمدن و بلند کردن آواز. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد): اهضبوا یا قوم؛ ای تکلموا. (اقرب الموارد).