هطل

«لغت نامه دهخدا»

[هَ طِ] (ع ص) مطر هطل؛ باران پیوسته. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).
- سحاب هطل؛ ابر پیوسته بارنده. (از اقرب الموارد).