هفتادمیخ

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ مرکب) ظاهراً نوعی خیمه و چادر و سراپردهء بزرگ است. (یادداشت به خط مؤلف) :
خم آورد پشت سنان ستیخ
سراپرده برکند و هفتادمیخ.
فردوسی (از لغت فرس).