هفت بحر

«لغت نامه دهخدا»

[هَ بَ] (اِ مرکب) هفت دریا. (یادداشت مؤلف) :
یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر
کز آب هفت بحر به یک روی تر شوی.
حافظ.