«لغت نامه دهخدا»
[اُسْ] (اِخ) ابومحمد عبدالله بن علی بن عبدالله بن میمون، قاضی اسیوط. وی از عبدالرحمن بن داود الاسکندرانی و محمد بن عبدالله بن عبدالحکم و بکیربن یحیی و علی بن عبدالعزیز و محمد بن ادریس وراق الحمیدی و جز آنان حدیث گفته و در سیوط در محرم سنهء 310 ه . ق. درگذشت و مولد او به سیوط بسال 325 ه . ق. بود(1). (انساب سمعانی). (1) - کذا فی الاصل.