هفت گیسودار

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِخ) بنابر مشهور از جملهء چهل وهشت صورت فلکی قدیم هفت صورت را «هفت گیسودار» نامیده اند: عواء، ذات الکرسی، حامل رأس الغول، مسک الاعنه، مرأه المسلسله، جبار (که آن را جوزا نیز گویند) و سنبله. (از رسالهء «شمارهء هفت و هفت پیکر نظامی» تألیف معین ص30). کنایه از هفت بنده است، و هفت ستاره را نیز گویند که سبعهء سیاره باشد. || هفت آسمان را هم گفته اند. (برهان).