هفده خصل

«لغت نامه دهخدا»

[هِ دَهْ خَ] (اِ مرکب) هفده داو نرد است که هفدهم دستخون بود. (یادداشت مؤلف) :
هفده سلطان درآمدند ز راه
هفده خصل تمام برده ز ماه.نظامی.