هکاع

«لغت نامه دهخدا»

[هُ] (ع اِ) سرفه. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || خواب که بعدِ ماندگی آید، و خواهانی جماع از اینجاست. (منتهی الارب). خواب پس از تعب. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر