هلاک آوردن

«لغت نامه دهخدا»

[هَ وَ دَ] (مص مرکب)هلاک کردن. کشتن. نابود کردن :
شود پشت رستم به نیرو تو را
هلاک آورد بی گمان مر مرا.فردوسی.
رجوع به هلاک کردن شود.