هلال هلال

«لغت نامه دهخدا»

[هِ هِ] (ص مرکب)لخت لخت. پاره پاره. (غیاث). قاچ قاچ :
اگر ز سنگ حوادث شود هلال هلال
صدا بلند نگردد ز جام درویشان.صائب.