هلبه

«لغت نامه دهخدا»

[هُ بَ] (ع اِ) یکی از هلب. || هلبه الشتاء؛ سختی سرما. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || (اِخ) ستاره ای است. (از اقرب الموارد). نام کوکبی از دب اکبر. (نفائس الفنون).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر