«لغت نامه دهخدا»
[هَ قَ مَ] (ع مص) فروخوردن لقمه را. (منتهی الارب). و گویا از ریشهء لقم برساخته شده است چنانکه هبلعه از بلع. (از اقرب الموارد). || بسیار خوردن. (منتهی الارب).