هل من مزید

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مِ مَ] (ع جملهء اسمیهء استفهامی) مقتبس از قرآن (50/30) است. صورت ترکیبی این جمله تأویل به مصدر میشود و به جای «بیشتر خواستن» و «افزون طلبیدن» به کار میرود :
هزار شربت زهر ار ز دست او بخورم
ز عشق نعرهء هل من مزید برخیزد.سنائی.
ریختم سرمایه بر پاک و پلید
ای سه سرمایه ده هل من مزید.مولوی.
عالمی را لقمه کرد و درکشید
معده اش نعره زنان: هل من مزید.مولوی.
چو دوزخ که سیرش کنند از وقید
دگر بانگ دارد که: هل من مزید؟
سعدی (کلیات چ مصفا ص276).
رجوع به هل (ع ق) شود.