هلنند

«لغت نامه دهخدا»

[هَ لَ نَنْ] (ص) مردم بیکاره و هیچکاره. (برهان) :
چو او ماه شکاف است شما ابر چرایید
چو او چست و ظریف است شما چون هلنندید؟
مولوی.