«لغت نامه دهخدا»
[هِلْ لَ] (ع ص) مرد گران سنگ درشت اندام گرانجان. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). مرد کلان شکم بی خیر ناشکیبا. (منتهی الارب). || دروغگوی. || پیر کلانسال. || ریش سطبر. || مرد کلان ریش و بسیارموی درشت اندام. || روزی که ابرش آفتاب را پوشد. شتر نر کلانسال. (منتهی الارب) (اقرب الموارد).