«لغت نامه دهخدا»
[هَ هَ لَ] (ع مص) تنک بافتن جامه را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || نزدیک شدن. (منتهی الارب). || برگردانیدن آواز را در گلو. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || چشم داشتن. || درنگی نمودن. || بیختن آرد را به پرویزن. || به لفظ «هلا» زجر کردن اسب را. (منتهی الارب).